"Self-confident Brenda Frans could show even more courage"

20-04-2005 By Iland Pietersma
"Self-confident Brenda Frans could show even more courage" CD presentatie 'April Rain' Brenda Frans
en Rob Elfrink
Gebeurtenis: CD presentatie 'April Rain'.
Gezien: 18 april Oosterpoort Groningen.
Met: Rob Elfrink: guitaar; Brenda Frans: zang; Jan Klug, Mitko Liolev: saxofoons; Esther Apituley, Don Hofstee: viool; Tollak: harmonica; Roy Kuschel: fluiten en percussie; Hilvert Roorda: toetsen; Roy Dackus, Mamour Seck: percussie. Publiek: 200.

Wanneer je nog voor je eindexamen het Nederlands jazzvocalistenconcours wint, zoals
Brenda Frans in 2001 deed, dan heb je heel wat in je mars. Wanneer je twee maanden
later je opleiding aan het conservatorium afsluit met een muziekfeest en twintig
muzikanten uit heel Nederland om je heen, dan ben je nogal zelfverzekerd.Nee, het
ontbreekt de Groningse zangeres niet aan lef.

Na deze successen verdween ze een beetje uit zicht. Frans vormde onder meer samen
met gitarist Rob Elfrink een duo, dat te vergelijken is met de ‘fingerpicking jazzguitar’
plus zang van Tuck & Patti. Afgelopen anderhalf jaar werkte het tweetal aan een nieuwe cd, April Rain, die maandag in De Oosterpoort in Groningen werd gepresenteerd.

Voor de voornamelijk door Elfrink geschreven cd zijn een aantal Groningse en (inter)nationale musici uitgenodigd, onder wie violiste Esther Apituley, saxofonist Jan Klug en harmonicaspeler Tollak, die nog met Al Jarreau optrad. Aangevuld met enkele nieuwe gastmuzikanten zetten zij maandag de cd-presentatie luister bij.

April Rain bestaat grotendeels uit ballads, op de grens van jazz en pop, met invloeden uit de wereldmuziek. De muziek is heel open dankzij de bijzondere zevensnarige gitaar van Elfrink. Met een extra, lagere snaar vult hij de baspartijen op lichte wijze in. Die openheid werd tijdens het optreden extra benadrukt door met een brede opstelling van de muzikanten de ruimte op het podium goed te benutten.

De hoofdrol was natuurlijk voor Brenda Frans. Ze heeft een mooie en zeer zuivere stem en beschikt over een heldere dictie en een zelfbewuste presentatie. Goed is ook dat ze als een ware jazzzangeres blijft doorzingen tot de laatste noot en zich bijvoorbeeld niet verliest in overdreven r&b-gejodel.

Frans zong de intense liedjes met een warmte, alsof ze de beschreven emoties persoonlijk had ervaren. Toch lukte het haar vaak niet boven de muziek uit te stijgen. Op een grommende uithaal of een dynamisch slot na bleef ze te lieflijk. Dat heeft deels te maken met de vele ingetogen nummers van Elfrink. Maar wanneer Brenda Frans nóg meer lef toont, dan is dit een fantastische act die komend seizoen zo langs alle Nederlandse podia kan trekken.