"Singer Brenda Frans is doing all-right"

Van onze kunstmedewerker Illand Pietersma
Foto: Reyer Boxem

Begin februari won ze dan wel het Nederlandse Jazzvocalistenconcours, maar de Groningse zangeres Brenda Frans moest nog wel haar studie aan het Conservatorium afmaken. Frans zette deze formaliteit om in een feestje en liet in een vol Huize Maas het thuisfront horen wat ze vocaal gezien in huis heeft.

Groningen - De programma’s lagen opgerold met een strik in een grote ‘bullenbak’. Op het vergrote podium stonden een woud van microfoons en tal van instrumenten. En in de zaal waren tv-camera’s. Nee, dit was niet zomaar een eindpresentatie van een Conservatoriumstudente. Hier ging Brenda Frans haar bul halen, de zangeres die twee maanden geleden eigenlijk al was geslaagd, toen ze het Jazzvocalistenconcours in Zwolle won.

Frans pakte flink uit voor wat op voorhand al een feestje beloofde te worden. Meer dan twintig muzikanten stonden haar in wisselende bezettingen bij. Haar zangvriendinnen Astrid Akse en Francien van Tuinen ondersteunden haar stem. De winnaars van de eerste Nederlandse Jazzprijs, Trio jamesz, begeleidden haar en zelfs uit de rest van het land waren bijvoorbeeld bassist Ernst Glerum, percussionist Nippy Noya en violiste Esther Apituley aanwezig om dit muzikale festijn kracht bij te zetten. En wat er uit de Groninger muziekscene niet op het podium stond, zat wel voor een groot deel in de zaal.

Frans bouwde haar presentatie van elf nummers langzaam op. Met gevoel voor theater zette ze Noya alleen met een duimpiano op het podium. Frans’ stem was wel te horen, maar zelf was ze niet te zien. Langzaam trad ze voor het voetlicht, terwijl ze ingetogen en respectvol het Moluks volkslied zong. Trots op haar afkomst zong ze later meer Molukse liederen, want haar hart ligt bij de muziek uit dat land ‘of my father, where I’ve never been; somewhere I long to go’. Maar ook in de swingende jazz voelt haar buigzame stem zich thuis.

Dat Frans tevens Nederlandse is, toonde ze aan door het theatrale Ja zuster, nee zuster-lied De Bullebak van Annie M.G. Schmidt op het programma te zetten. En als afsluiter bleek een strak soulnummer van haar idool Stevie Wonder heel toepasselijk: Another star. Hoe sterk de muziekstijlen ook varieerden, het publiek luisterde telkens muisstil.

Terwijl de verschillende musici het podium op en af stapten, liet Frans horen en zien hoe ze a capella kon zingen, met een hele kleine jazzbezetting overweg kon of zich voor een grote soulband staande hield. Natuurlijk zette ze in haar zenuwen en groeiend enthousiasme wel eens te laag in of kwam een uithaal verkeerd uit. Maar de eindexamencommissie concludeerde, dat het met haar presentatie, uitstraling, stemsouplesse en smaak wel goed zat. Het eindcijfer 9 kon de stralende Frans dan ook niet ontgaan.

Hebben we dus een nieuwe ster aan het Groningse firmament? Sinds de finale in Zwolle was dat natuurlijk al bekend. En als ze het in de rest van Nederland nog niet wisten; vanavond brengt ze met Jan Kuipers’ jungle Warriors en heel veel andere Groninger muzikanten de ‘Groeten uit Groningen’ in het jazzmekka van het land: het Bimhuis in Amsterdam. Een andere vuurproef, die Frans vast ook wel doorstaat.